Wygrane sprawy

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2337/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za maj 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był sposób ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju. Organy podatkowe w trakcie prowadzonych: kontroli podatkowej, postępowania pierwszoinstancyjnego oraz postępowania drugoinstancyjnego konsekwentnie twierdziły, że podstawę opodatkowania z tytułu uczestnictwa w turnieju gry pokera ustala się każdego dnia odrębnie, nie wliczając wpłat gracza poniesionych w dniach, w których nie uzyskał on wygranej lub wygrana nie przekraczała wysokości wpłaty. Z kolei zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania gracza należy obliczyć jako różnicę sumy uzyskanych wygranych w danym miesiącu i sumy uiszczonego wpisowego w danym miesiącu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał w tym sporze rację Spółce. Zdaniem Sądu, bezsprzecznie wydaje się, że kwota wygranej i wpisowe w turnieju pokera mają być ujmowane kompleksowo za udział w turnieju, to znaczy w całym turnieju, bez podziału na poszczególne dni turnieju czy wyodrębnienie poszczególnych rozgrywek, które na turniej się składają. Zatem Spółka prawidłowo określiła podstawę opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2339/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za marzec 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był sposób ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju. Organy podatkowe w trakcie prowadzonych: kontroli podatkowej, postępowania pierwszoinstancyjnego oraz postępowania drugoinstancyjnego konsekwentnie twierdziły, że podstawę opodatkowania z tytułu uczestnictwa w turnieju gry pokera ustala się każdego dnia odrębnie, nie wliczając wpłat gracza poniesionych w dniach, w których nie uzyskał on wygranej lub wygrana nie przekraczała wysokości wpłaty. Z kolei zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania gracza należy obliczyć jako różnicę sumy uzyskanych wygranych w danym miesiącu i sumy uiszczonego wpisowego w danym miesiącu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał w tym sporze rację Spółce. Zdaniem Sądu, bezsprzecznie wydaje się, że kwota wygranej i wpisowe w turnieju pokera mają być ujmowane kompleksowo za udział w turnieju, to znaczy w całym turnieju, bez podziału na poszczególne dni turnieju czy wyodrębnienie poszczególnych rozgrywek, które na turniej się składają. Zatem Spółka prawidłowo określiła podstawę opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2336/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za czerwiec 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w czerwcu 2018 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną, czy jej nie uzyskał. Natomiast, według organu I instancji, podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. W ocenie Sądu, z literalnego brzmienia art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych jasno wynika, że odnoszą się one do turnieju gry w pokera, a nie do jakichś części takiego turnieju, czyli do rozgrywek składających się na cały turniej. W tak ujętym przedmiocie opodatkowania, jak trafnie uznała Skarżąca, opodatkowaniu podlega wynik całego turnieju. Zdaniem Sądu zignorowanie powyższej oceny stanowiło zasadniczy błąd organów podatkowych w niniejszej sprawie. Ten z kolei błąd zaważył na nieprawidłowej wykładni art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2345/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za lipiec 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w lipcu 2017 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną, czy jej nie uzyskał. Natomiast, według organu I instancji, podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. W ocenie Sądu, z literalnego brzmienia art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych jasno wynika, że odnoszą się one do turnieju gry w pokera, a nie do jakichś części takiego turnieju, czyli do rozgrywek składających się na cały turniej. W tak ujętym przedmiocie opodatkowania, jak trafnie uznała Skarżąca, opodatkowaniu podlega wynik całego turnieju. Zdaniem Sądu zignorowanie powyższej oceny stanowiło zasadniczy błąd organów podatkowych w niniejszej sprawie. Ten z kolei błąd zaważył na nieprawidłowej wykładni art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2335/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za lipiec 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w lipcu 2018 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną, czy jej nie uzyskał. Natomiast, według organu I instancji, podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. W ocenie Sądu, z literalnego brzmienia art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych jasno wynika, że odnoszą się one do turnieju gry w pokera, a nie do jakichś części takiego turnieju, czyli do rozgrywek składających się na cały turniej. W tak ujętym przedmiocie opodatkowania, jak trafnie uznała Skarżąca, opodatkowaniu podlega wynik całego turnieju. Zdaniem Sądu zignorowanie powyższej oceny stanowiło zasadniczy błąd organów podatkowych w niniejszej sprawie. Ten z kolei błąd zaważył na nieprawidłowej wykładni art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2344/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za sierpień 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w sierpniu 2017 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy kwot: wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną czy jej nie uzyskał. Natomiast według organu podatkowego podstawa opodatkowania podatku od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. Sąd podzielił stanowisko Skarżącej, że skoro omawiana gra hazardowa została zdefiniowana w ustawie jako poker rozgrywany w formie turnieju gry, to wyrażenie to należy interpretować w ten sposób, że nie są opodatkowane pojedyncze rezultaty gry w pokera, lecz wynik pokera rozgrywanego w formie turnieju gry. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 2 pkt 2 u.g.h. oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 u.g.h., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2343/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za wrzesień 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia we wrześniu 2017 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy kwot: wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną czy jej nie uzyskał. Natomiast według organu podatkowego podstawa opodatkowania podatku od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. Sąd podzielił stanowisko Skarżącej, że skoro omawiana gra hazardowa została zdefiniowana w ustawie jako poker rozgrywany w formie turnieju gry, to wyrażenie to należy interpretować w ten sposób, że nie są opodatkowane pojedyncze rezultaty gry w pokera, lecz wynik pokera rozgrywanego w formie turnieju gry. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 2 pkt 2 u.g.h. oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 u.g.h., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt l FSK 413/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 219/19 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 i 2014 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna organu jest pozbawiona podstaw. Przede wszystkim Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez WSA przepisów postępowania określających wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku oraz zasady formułowania wytycznych co do dalszego postępowania. W ocenie NSA wskazanie te były wystarczające do przeprowadzenia postępowania podatkowego przez organy. Poza powyższym Sąd podzielił pogląd WSA, że skoro organy podatkowe bezkrytycznie przyjęły ustalenia i ocenę prawną innych organów prowadzących postępowania w stosunku do podwykonawców to dowody służące tym innym organom do zajęcia stanowiska winny być zawarte w materiale dowodowym sprawy niniejszej, albo co najmniej strona powinna mieć możliwość zapoznania się z tymi dowodami, co jednak nie nastąpiło. NSA podkreślił, że z powyższego obowiązku nie zwalnia organów okoliczność wydania wobec kontrahentów decyzji w trybie art. 108 ustawy o VAT.