Wygrane sprawy

Wyrokiem z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 320/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] grudnia 2019 r. nr […] określającą Stronie wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2013 r. z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 6.917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie WSA w Warszawie uznał skargę Strony za zasadną i przychylił się do argumentacji dotyczącej możliwości uznania za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wydatków na budowę podjazdu do garażu znajdującego się w obrębie domu jednorodzinnego.

Sąd wyjaśnił, że pojęcie budowy budynku mieszkalnego należy, interpretować przez pryzmat realizacji przez ten obiekt celu mieszkaniowego. Ten cel nie jest natomiast możliwy do zrealizowania bez infrastruktury towarzyszącej, która znajduje się poza „bryłą budynku”. Wszakże budynek mieszkalny, by nadawał się do normalnego użytkowania, musi być wyposażony w przyłącza gazowe, elektryczne, wodno-kanalizacyjne, utwardzone dojście do drzwi wejściowych, utwardzony podjazd go garażu znajdującego się w obrębie budynku. Wspomniane obiekty nie stanowią budynku w rozumieniu prawa budowlanego, lecz urządzenia budowlane, które zapewniają możliwość użytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. Nielogicznym byłoby jednak stosowanie ulgi podatkowej tylko do budowy samego budynku (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d i e updof), który, z oczywistych przyczyn, nie mógłby realizować celu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof. Z tych też powodów w ocenie Sądu należało zastosować wykładnię celowościową, która nakazuje interpretować czynność budowy budynku uwzględniając budowę urządzeń budowlanych, zapewniających możliwość użytkowania budynku w sposób zgodny z przeznaczeniem (celem mieszkaniowym).

W konsekwencji zdaniem WSA organy wadliwie uznały, że wydatki na wykonanie podjazdu do garażu nie stanowią wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, ponieważ w świetle powyższej wykładni są to wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 25 lit. d updof. Zatem, przychód uzyskany przez skarżącą ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, w części wydatkowanej na wymienione usługi, korzysta ze zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof.

Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt lll SA/Wa 2775/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] października 2019 r. nr […], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za I, II i IV kwartał 2014 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 6.917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

WSA w Warszawie uznał, że zarzuty zgłoszone w skardze zasługują na uwzględnienie. Sąd Administracyjny w wyroku wskazał na liczne uchybienia organów podatkowych w tym przede wszystkim na niedostateczne wyjaśnienie sprawy, stosowanie analogii przy dokonywaniu ustaleń faktycznych dotyczących m.in. wykonania prac przez podwykonawców, czy bezkrytyczne oparcie się na ustaleniach innych organów. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 121 § 1, art. 122 § 1, art. 123 § 1, art. 124, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 o.p. i art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4, w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził słusznie, że organ w sposób nieuprawniony próbuje kwestionować prawo Skarżącej spółki do zaliczenia przychodów z faktur wystawionych przez nią oraz prawo do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów z faktur wystawionych przez jej kontrahentów, pomimo, że nie ustalił on w sposób bezsprzeczny, że usługi te nie zostały zrealizowane.

Wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2341/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za listopad 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w listopadzie 2017 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy kwot: wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną czy jej nie uzyskał. Natomiast według organu podatkowego podstawa opodatkowania podatku od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. Sąd podzielił stanowisko Skarżącej, że skoro omawiana gra hazardowa została zdefiniowana w ustawie jako poker rozgrywany w formie turnieju gry, to wyrażenie to należy interpretować w ten sposób, że nie są opodatkowane pojedyncze rezultaty gry w pokera, lecz wynik pokera rozgrywanego w formie turnieju gry. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 2 pkt 2 u.g.h. oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 u.g.h., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2342/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za październik 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w październiku 2017 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy kwot: wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną czy jej nie uzyskał. Natomiast według organu podatkowego podstawa opodatkowania podatku od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. Sąd podzielił stanowisko Skarżącej, że skoro omawiana gra hazardowa została zdefiniowana w ustawie jako poker rozgrywany w formie turnieju gry, to wyrażenie to należy interpretować w ten sposób, że nie są opodatkowane pojedyncze rezultaty gry w pokera, lecz wynik pokera rozgrywanego w formie turnieju gry. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 2 pkt 2 u.g.h. oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 u.g.h., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2340/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za luty 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w lutym 2018 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy kwot: wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną czy jej nie uzyskał. Natomiast według organu podatkowego podstawa opodatkowania podatku od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. Sąd podzielił stanowisko Skarżącej, że skoro omawiana gra hazardowa została zdefiniowana w ustawie jako poker rozgrywany w formie turnieju gry, to wyrażenie to należy interpretować w ten sposób, że nie są opodatkowane pojedyncze rezultaty gry w pokera, lecz wynik pokera rozgrywanego w formie turnieju gry. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 71 ust. 2 pkt 2 u.g.h. oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 u.g.h., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2334/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za sierpień 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. po przeprowadzeniu kontroli podatkowej a następnie postępowania podatkowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. sp. z o.o z siedzibą w W., jako płatnika podatku od gier za niepobrany podatek od gier z tytułu urządzenia w sierpniu 2018 r. turnieju pokera oraz określił Spółce wysokość należności z tego tytułu. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że Strona podstawę opodatkowania ustaliła jako różnicę sumy wygranych uzyskanych przez danego gracza we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych uiszczonych we wszystkich rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym, niezależnie od tego, czy w danej rozgrywce uczestnik uzyskał wygraną, czy jej nie uzyskał. Natomiast, według organu I instancji, podstawę opodatkowania podatkiem od gier stanowi suma różnic kwot wygranych uzyskanych przez danego gracza w poszczególnych rozgrywkach w miesiącu rozliczeniowym oraz wpisowych przeznaczonych na wygraną uiszczonych w dniach rozgrywek, w których uczestnik uzyskał wygraną, w miesiącu rozliczeniowym. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka, wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, jednakże Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia […] sierpnia 2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu na rozprawie skargi Spółki orzekł, że skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów w niej wskazanych. W ocenie Sądu, z literalnego brzmienia art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych jasno wynika, że odnoszą się one do turnieju gry w pokera, a nie do jakichś części takiego turnieju, czyli do rozgrywek składających się na cały turniej. W tak ujętym przedmiocie opodatkowania, jak trafnie uznała Skarżąca, opodatkowaniu podlega wynik całego turnieju. Zdaniem Sądu zignorowanie powyższej oceny stanowiło zasadniczy błąd organów podatkowych w niniejszej sprawie. Ten z kolei błąd zaważył na nieprawidłowej wykładni art. 73 ust. 1 pkt 8 ustawy o grach hazardowych.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2346/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za czerwiec 2017 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był sposób ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju. Organy podatkowe w trakcie prowadzonych: kontroli podatkowej, postępowania pierwszoinstancyjnego oraz postępowania drugoinstancyjnego konsekwentnie twierdziły, że podstawę opodatkowania z tytułu uczestnictwa w turnieju gry pokera ustala się każdego dnia odrębnie, nie wliczając wpłat gracza poniesionych w dniach, w których nie uzyskał on wygranej lub wygrana nie przekraczała wysokości wpłaty. Z kolei zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania gracza należy obliczyć jako różnicę sumy uzyskanych wygranych w danym miesiącu i sumy uiszczonego wpisowego w danym miesiącu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał w tym sporze rację Spółce. Zdaniem Sądu, bezsprzecznie wydaje się, że kwota wygranej i wpisowe w turnieju pokera mają być ujmowane kompleksowo za udział w turnieju, to znaczy w całym turnieju, bez podziału na poszczególne dni turnieju czy wyodrębnienie poszczególnych rozgrywek, które na turniej się składają. Zatem Spółka prawidłowo określiła podstawę opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju.

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2338/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia […] sierpnia 2019 r. nr […] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenia wysokości należności z tytułu podatku od gier za kwiecień 2018 r. Jednocześnie zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz C. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie był sposób ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju. Organy podatkowe w trakcie prowadzonych: kontroli podatkowej, postępowania pierwszoinstancyjnego oraz postępowania drugoinstancyjnego konsekwentnie twierdziły, że podstawę opodatkowania z tytułu uczestnictwa w turnieju gry pokera ustala się każdego dnia odrębnie, nie wliczając wpłat gracza poniesionych w dniach, w których nie uzyskał on wygranej lub wygrana nie przekraczała wysokości wpłaty. Z kolei zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania gracza należy obliczyć jako różnicę sumy uzyskanych wygranych w danym miesiącu i sumy uiszczonego wpisowego w danym miesiącu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał w tym sporze rację Spółce. Zdaniem Sądu, bezsprzecznie wydaje się, że kwota wygranej i wpisowe w turnieju pokera mają być ujmowane kompleksowo za udział w turnieju, to znaczy w całym turnieju, bez podziału na poszczególne dni turnieju czy wyodrębnienie poszczególnych rozgrywek, które na turniej się składają. Zatem Spółka prawidłowo określiła podstawę opodatkowania w podatku od gier w pokerze rozgrywanym w formie turnieju.