I FSK 1609/23 – Wyrok NSA

Wyrokiem z 27 maja 2026 r., o sygn. akt I FSK 1609/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2023 r. (sygn. akt III SA/Wa 2223/22) w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia z tytułu ustanowienia i pełnienia funkcji tymczasowego pełnomocnika szczególnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podzielił stanowisko zaprezentowane przez Kancelarię, uznając, że organy podatkowe nie mają prawa do miarkowania „w dół’’ – czyli obniżania poniżej stawek minimalnych wynagrodzenia należnego tymczasowemu pełnomocnikowi szczególnemu. Sąd potwierdził, że w obecnie obowiązujących przepisach brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do tego typu praktyk ze strony administracji skarbowej.

W dalszej części uzasadnienia Sąd odniósł się do literalnego brzmienia rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. NSA stanowczo podkreślił, powołując się na ugruntowaną linię orzeczniczą (por. wyroki NSA z 23 stycznia 2026 r., sygn. akt I FSK 1337/25, z 4 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1362/22, z 24 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 1690/23), że ustawową podstawą determinowania wysokości wynagrodzenia jest Ordynacja podatkowa, która wprost odsyła wyłącznie do przepisów wskazanego rozporządzenia. Tym samym, stosowanie przez organ podatkowy dodatkowo przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w celu sztucznego wykreowania podstawy do obniżenia wynagrodzenia jest niedopuszczalne. Sąd zauważył również, że wcześniejsze, odmienne orzecznictwo utraciło na aktualności w związku ze zmianą stanu prawnego.

Co istotne, NSA (podobnie jak orzekający w pierwszej instancji WSA) wyraźnie wskazał organom, że organ podatkowy, ani nawet sąd administracyjny, nie mogą podejmować roli prawotwórczej, kreując nieistniejącą w przepisach podstawę obniżenia wynagrodzenia. Co więcej, zauważono, że w aktach sprawy nie było żadnych przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że nakład pracy czy jej jakość były rażąco niskie, co sprawia, że działania organu odwoławczego były tym bardziej bezpodstawne.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił w całości skargę kasacyjną organu i zasądził na rzecz Klienta Kancelarii zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.